dinsdag 13 november 2018

Het kan kapot

Jelle: “Kijk, papa. Ik heb een nieuw trucje bedacht.”
C’est Moi: “Ik zie het. Pas je op? Het kan kapot.”
Jelle: “Nee hoor, het kan niet kapot.”
Jelle: “Oh, wacht. Voordat ik weer in mijn eigen woorden snij. Het zei al ‘krak’.” 
C’est Moi: “Dat zeg ik.”

Langzaam wordt een mens wijzer. Schijnt. Koffie. 



©2018, alle rechten voorbehouden.
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

zaterdag 3 november 2018

Blauwoog

Een weekendje Renesse in vakantieparadijs Pronk Am Meer! Oftewel een weekendje bij Opa en Oma thuis (M’n ma Petra en bonuspa Miel). Oma en Laïla komen beneden nadat een uur lang te horen was dat iemand met veel plezier boven rondrende. “Goedemorgen vader van dit mooie gezin,” zegt mijn ma. Ik kijk op vanaf de bank en zeg trots dat het inderdaad zo is. En zie Laïla blij voor me staan met het stralende ochtendzonnetje door haar wilde bos krullen. Ik schrik. Ik zie een blauw ooglid. “Ma! Heeft ze…?!,” ik kijk mijn ma aan die met een grote glimlach naast me op de bank is komen zitten. “Oh, ik zie het al”, zeg ik opgelucht tegen haar. Oma: “Ja, ze zag mij blauwe eyeliner opdoen. Dat wilde zij ook natuurlijk.” Koffie.


©2018, alle rechten voorbehouden. 
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.