woensdag 30 maart 2016

Niks te klagen

Jelle: “Chichi, papa sprak nog meer dan mijn mentrix!” Ja, dat was dan ook de enige klacht. Wat ik ook vroeg of aansneed tijdens het rapportgesprek van Jelle met zijn klassendocent, er viel niks aan te merken om nou eens boos over te worden. Gewoon een goed normaal rapport. Mentrix: “Prima kind.” Niks om hem eens goed mee van leer te geven. Terugdenkend aan de jeugdverhalen van zijn moeder en aan mijn schoolcarrière…, kom ik tot de conclusie dat hij dat ‘niks te klagen’ niet van zijn moeder of van mij heeft. Misschien van zijn bonusmoeder Chichi? Gewoon een normaal rapport met paar zessen als laagste cijfer. Een ‘prima kind’ aldus zijn mentrix. Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

dinsdag 29 maart 2016

Beklim eens een Billy

Terwijl ik bezig ben de vloer in de grote slaapkamer te boenen na het witten van de muren hoor ik iets breken en met een klap neerkomen in Jelle’s kamer. Als ervaren ouder hou ik me stil om de eerste tonen van een eventuele pijnkreet meteen goed in te schalen. Het blijft stil. Ik loop naar Jelle’s slaapkamer, doe voorzichtig de deur open en vraag: “Jelle, alles goed hier?” En kijk naar Jelle en dan naar een afgebroken Billy boekenkast plank uit een gelijknamige kast die er nog enigszins staat. Jelle: “Ja, alles goed hier. Maar als ik je ga vertellen wat er gebeurde ga je lachen.” Nu kijk ik hem serieus aan. C’est Moi: “Do tell.” Jelle: “Nou, ik speelde commando en wilde oefenen met bergbeklimmen.” C’est Moi: “Dus je beklom een Billy kast?” Jelle: “Ja.” C’est Moi: “De genie troepen worden het voorlopig nog niet, hè?” Jelle: “Nee, nog niet nee.”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 28 maart 2016

Vertel me eens…

We krijgen Chichi’s broer en zijn vriendin op bezoek voor het avondeten op tweede paasdag. Chichi staat in de keuken in een pan te roeren als ik een sms van hen krijg. Ik lees het en denk ‘maar ze zijn hier toch al zo vaak geweest?’. “Weet je wat ze vragen?”, vraag ik enigszins verbaasd retorisch aan mijn lieve vrouw. Chichi: “Nee?”. C’est Moi: “Ze vragen wat ons adres is.” Chichi: “Dat is Edumbe 9.” Ik kijk haar even vragend aan. Chichi: “Oh ja, duh.” Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

De te korte zijde van een vierkant…

Heb ze maar eens groot, dus. Chichi stapt uit bed. Ik stap uit bed en op een één of andere manier weet ik bij mijn manoeuvre het dekbed een kwart slag te draaien. Als ik wil gaan douchen is Chichi weer terug in bed gekropen. Het hoofdeinde van het bed kan heel luxe omhoog. En zittend wilt ze een boek lezen maar roept: “Auke wat heb je gedaan?!” Natuurlijk kom ik ‘to the rescue’. “Wat is er?” Chichi: “Je hebt het dekbed verkeerd gedraaid. Dit ligt niet lekker. De ene zijde is korter dan de andere zijde.” C’est Moi: “We hebben een dekbed van 200 bij 220cm en jij klaagt dat het nu te kort is?” Met mijn armen maak ik de vergelijking duidelijk tussen haar ‘zittend halverwege het bed’ met de volgens haar de te korte zijde van het dekbed: 200cm. Zo goed als vierkant. C’est Moi: “De vezelsstructuur ligt niet lekker als het overdwars ligt? Dat is het natuurlijk.” Chichi mompelt: “Nou anders zijn mijn voeten niet…, ja het is de vezelsstructuur.” Met alle liefde draai ik het dekbed goed, stop haar in en bedek haar voetjes goed. Koffie?

Auke VanderHoek


©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 21 maart 2016

Een 10 die staat

De boodschappentas zet ik op het aanrecht en pak het uit. Daarna doe ik mijn jas uit en hang het in de kast. Chichi komt naar de keuken en begint met de voorbereidingen voor het koken. Chichi: “Jelle is al thuis. Toen hij uit school kwam vertelde hij met een grote glimlach dat hij een 10 gehaald heeft.” C’est Moi: “Een 10? Waarvoor? Een 10! Mijn zoon, yes!” Chichi: “Bij het vak seksuele voorlichting voor het afrollen van een condoom over een dildo.” C’est Moi: “Voor het afrollen van een condoom?!?” Chichi: “Ja, over een dildo.” C’est Moi: “Ah.” Chichi: “Jouw zoon.”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 12 maart 2016

Wakker worden is een bezigheid

Jelle komt naar beneden strompelen. Geeft mij een kus op mijn hoofd terwijl ik aan de Edumbekeukentafel zit, groet Chichi die op de bank ligt met een zwaai en slungelt verder de keuken in om een ontbijtje te maken voor zichzelf. Chichi: “Goedemorgen Jelle. Lekker geslapen?” Jelle: “Mwoah, ik ben nog niet klaar.” ‘Ah!’, denk ik. Dat hebben Jelle en Chichi met elkaar gemeen: uitgebreid de tijd nemen om wakker te worden. Na zijn twee boterhammen met pindakaas met hagelslag erop, strompelt hij weer naar boven en rolt hij zijn bed weer in om de klus van wakker worden af te maken. Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten gereserveerd.

vrijdag 11 maart 2016

Jelle soldaat

Jelle, mijn net pas veertienjarige zoontje en nu al een beer van een vent, zit met zijn gedachten al in het leger en op de stormbaan. Terwijl ik me sta af te drogen op de overloop en Chichi in de slaapkamer nog in discussie is met het begrip opstaan, komt Jelle de trap op sluipen. Gedoucht, aangekleed en ontbeten. C’est Moi: “Goedemorgen Jelle.” Jelle: “Tango, roger, over.” Hij neemt opeens een aanloop op de overloop, net voor zijn slaapkamerdeur springt hij in de lucht en ramt de deur open. “Jelle!!”, roep ik uit, “je bent hier niet op de kazerne!!” Enigszins verbluft door zijn eigen opgaan in het spel zegt hij: “Euhm, maar anders mol ik de kazerne?!? Dat is niet goed.” C’est Moi: “Nee, het huis van je pa mollen is ook niet goed.”

Aan de ene kant ben ik even boos en aan de andere kant kan ik om zijn vrolijke onbenulligheid ook lachen. C’est Moi: “Als je het huis van je pa gemold hebt waarvoor ga je dan nog naar de kazerne? Om wat te verdedigen en te beschermen?” Jelle pakt zijn schooltas in zijn slaapkamer en loopt zachtjes naar beneden. “Ja, papa.” Chichi is nu wat verder met haar discussie en kijkt me met twee ogen van onder de deken aan. Chichi: “Jullie zijn me er ook twee.” Met mijn Barry White stem (laat me in mijn waan) focus ik me nu op haar. C’est Moi: “Goedemorgen liefje. Zal ik jou eens soldaat maken…”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.