woensdag 21 september 2016

Papa op de tocht

Met een kind of een kind erbij, merk ik als papa dat het steeds weer minder om mij draait. Jelle komt beneden en kijkt mee op mijn monitor maar laat de gangdeur openstaan. C’est Moi: “Je mag gerust meekijken maar doe de deur dicht, het tocht.” Jelle loopt terug naar de deur, kijkt rond en vraagt: “Waar is ze dan?” C’est Moi: “Deur dicht! Tocht!” Jelle: “Ja, ga ik doen maar waar is Laïla dan?” C’est Moi: “Laïla ligt boven in bed.” Jelle kijkt me vragend aan waarom de deur dan dicht moet als Laïla toch niet op de tocht ligt. C’est Moi: “Ik zit op de tocht! Doe de deur dicht!” Luier? Check. Flesje? Check. Koffie.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

dinsdag 20 september 2016

Mijn haar van haar…

Knuffelen met Laïla. “Wat heb je toch het neusje van je moeder,” zeg ik verliefd tegen Laïla die in mijn armen ligt. Jelle loopt net de trap op en hoort dit en roept ter aanvulling: “Ze heeft alles van Chichi!”. Mijn vrouw komt terug de slaapkamer in en gaat naast Laïla en mij op het bed zitten. Mama Chichi glundert en weet het compliment van Jelle zeer te waarderen. Chichi: “Maar ze heeft het haar van jou, lieve papa.” C’est Moi: “Nou, daar heeft ze wat aan!”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Sssst! Ziekenhuis…

In het ziekenhuis horen we op de achtergrond zachtjes een boormachine. Chichi: “Wie gaat er nou in hemelsnaam nu in een ziekenhuis boren?!?” C’est Moi: “Wanneer moeten ze het dan doen, schat?” Chichi: “Nou, ‘s nachts!” C’est Moi: “‘s Nachts in een ziekenhuis boren?” Chichi: “Oh ja…”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

vrijdag 19 augustus 2016

Wat leuks te zien

Onze lieve overbuurvrouw Jennifer is is even kort bij ons op bezoek. "Wil je iets leuks zien?", vraag ik haar. "Ja hoor, wat dan?", antwoordt ze. C'est Moi: "Jelle, ga Huppel eens in zijn kooi zetten." Vervolgens vermaken Chichi, Jennifer en ik ons kostelijk terwijl we naar buiten kijken. Konijn huppelt door de tuin met Jelle erachteraan. Net zoals gisterenavond in discussie met het konijn. Na een kwartier moet Jennifer er toch echt vandoor. "Ik doe wel verslag hoe het verloopt", zeg ik haar. Bij deze dus, het is inmiddels donker en Jelle is nog steeds bezig Huppel terug het hok te krijgen. We houden u op de hoogte als er ontwikkelingen zijn. 

Update: Nog een kwartier later, is het konijn wederom uit zich zelf het hok in gehuppeld.

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Hoe vangt Jelle een konijn

Tijd om Huppel, het konijn, in zijn kooi te zetten voor de nacht. Onder het gezegde 'hoe vangt een koe een konijn' gaat Jelle aan de slag. Dat moet hij van ons. Als hij het leger in wil moet hij op zijn minst een konijn terug in de kooi kunnen zettenn. Hoe doet Jelle dat? Hij gaat, jawel, de discussie aan met het konijn. (Misschien kan hij beter de politiek in, die zoon van ons). Vermakelijk kijken Chichi en ik vanuit de woonkamer toe. Na een halfuur huppelt ons konijn Huppel zelf zijn hok maar in. Deurtje dicht. Oogjes toe.

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 8 augustus 2016

De blik van Jelle

Op Kwaku komen Jelle en ik een kennis tegen. Ik maak wat foto’s van haar. Lachen, gieren, brullen, koetjes en kalfjes. Maw we groeten elkaar. Ik vertel trots dat Jelle ook officieel foto’s aan het maken is. Jelle kijkt een beetje met zijn verlegen glimlach. Zegt de lieve dame tegen hem: “Wel alleen maar mooie vrouwen fotograferen. Je vader maakt alleen maar foto’s van lelijke vrouwen.” De blik die Jelle dan heeft, als hij (ook steeds sneller) tot een spontane conclusie komt, is elke keer weer een instant klassieker. We lopen door en schieten in de lach. Jelle: “Ze zei dus dat jij…, maar je had haar net op de foto gezet?”

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

vrijdag 5 augustus 2016

Inkoppertje, pannenkoek

Spatel in de hand. Pannenkoek in wording in de pan. En Jelle die in de pan komt kijken. Hij ziet de pannenkoek opbollen. Hij kijkt goed en geeft een tik op de pannenkoek. Blijft bol staan. Ik geef Jelle een tik met de spatel op zijn bol. Jelle: “Waarom doe je dat?!” C’est Moi: “Dat doe je ook bij die pannenkoek.” Jelle: “Ja, maar dat is een pannenkoek.” C’est Moi: “I rest my case.” Jelle: “Papa!” C’est Moi: “Was een inkoppertje.” Jelle: “Jaja, nou blij?”.

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

dinsdag 26 juli 2016

Huppel gaat door

In de dierenwinkel gevraagd wat er allemaal in een konijnenkooi moet. Thuis aangekomen met alle nieuwe spulletjes doet Chichi de houtsnippers in de kooi, laagje stro erop en om te eten een balletje vol met hooi. En ikke het waterflesje opgehangen. Vervolgens ben ik de rest van de middag en avond zoet om met tuingaas de openingen in de schutting af te sluiten zodat het konijn lekker vrij kan rond huppelen en spelen. Heb ik nog een groot stuk tuingaas over aan het eind van de klus. Maak ik er een grote kring van op het gras waar ik het konijn in doe.

C’est Moi: “Kijk schat, kan het lekker rondrennen terwijl ik de kooi terugzet.” Chichi: “Kan het niet over het tuingaas heen springen?” C’est Moi: “Dat kunnen we nu mooi even ontdekken.” We kijken hoe Huppel, voorlopig nog de naam van het konijn, enthousiast in het rond rent en bij het tuingaas even op de achterpotten gaat staan. Wat is het toch een leuk beestje. En vervolgens kruipt Huppel gewoon door het tuingaas de tuin in. Chichi schiet in de lach. C’est Moi: “Mooi. Koffie.”

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 18 juli 2016

Verfrissende douche

Chichi heeft een nieuw regendouche-ding (is hip) op de kop getikt voor een prikkie via internet. Daar gaat mijn plannetje om haar te verassen met een hele mooie goede degelijke. Natuurlijk moet ze mij een week op mijn nek zitten voordat ik het eindelijk installeer, waar anders heb je een man dan voor? En ja hoor, het kraantje doet het niet. Ik stevig doormopperen. Naar een winkel, Praxis, om een ander kraantje te scoren. Gaat op de sanitairafdeling bij mij een lampje branden na een opmerking van een hulpvaardige medewerker. Ik naar huis. Installeer het kraantje en, et voila, alles doet het. Natuurlijk laat ik haar in de waan dat ze iets onzinnigs heeft gekocht en ik het heel knap, haar ridder op het witte paard, allemaal toch gefikst heb. Ook niet vertellen dat ik het kraantje simpelweg verkeerd om geïnstalleerd had (ons geheim). In die dingen ben ik dan soms ook geniaal. Koffie?

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

donderdag 7 juli 2016

Geraakte kaas

Chichi WhatsAppt een boodschappenlijstje door Ik lees het. Of we nog even langs de Appie willen lopen. Komt nog een aanvulling binnen. “Ook nog geraakte kaas.” Iets later: “Geraspte kaas” met een smiley. Ik laat het Jelle zien. We lopen verder. Geeft Jelle me opeens een dreun op mijn schouder. Ik kijk hem vragend aan. Jelle met een grijns: “Geraakte kaas.”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 2 juli 2016

Opera

Onder de douche vandaan komend zing ik:
“Was ik maar een opera zanger…!”
Waarop Chichi en Jelle in koor laten horen:
“Nou, nee.”
Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

vrijdag 1 juli 2016

Jumbo deal

In de Jumbo supermarkt in Diemen-Zuid zien mijn zoontje en ik de aanbieding bij de kassa.
C’est Moi: “Kijk, Snelle Jelle!” Jelle bestudeerd even de aanbieding.
Jelle: “Zo! Twee Snelle Jelle’s voor drie euro.”
C’est Moi: “Tsss, ik heb heb er al één voor veertien jaar!”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Even…

‘s Ochtends vroeg in de keuken. Jelle smeert zijn ontbijtje en ik loop naar het koffie apparaat. Even lijkt het erop dat Jelle dan eindelijk even groot is als ik. Hij helemaal blij. Valt dan toch even tegen dat hij in zijn schoenen stond en ik niet. Jelle: "Ik wacht al twee jaar om groter dan jij te worden!" C'est Moi met een lach: "Koffie?"

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 20 juni 2016

Niet zo ingewikkeld

C’est Moi: “Waar is mijn goede spijkerbroek?”
Chichi: “Achter de deur, naast de kast op het rekje.”
C’est Moi: “Wat doet het daar?!? Oh ja, een vrouw die opruimt*.”
Chichi: “Het is niet zo ingewikkeld.”
C’est Moi: “Nou een vrouw die opruimt en ‘niet zo ingewikkeld’ daar zijn heel wat mannen die daar anders overdenken.”

*Het is nog een discussiepunt of het ‘opruimen van jouw slordigheden’ of ‘verplaatsen van mijn spullen is’, afhankelijk van wiens standpunt je het bekijkt. Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

vrijdag 10 juni 2016

Heerlijk uitslapen

‘s Ochtends vroeg. Via het raam komt een koele bries de slaapkamer in. Warm onder de deken, mijn neus in die koele bries en de rest van mijn hoofd heerlijk gepositioneerd in mijn kussen. Ik geniet echt hoe ik lig. Soms ben ik zo blij met mezelf: gisteren de wekker niet gezet. Wat een heerlijk vooruitzicht! Dromend kabbel ik voort in mijn slaap en zelfgenoegzaamheid als een bergbeekje in de lente. Maar dan…

Chichi: “Auke? Mag ik een groot glas Roosvicee van je?
C’est Moi: “Natuurlijk schat.”


Auke VanderHoek

©2016, Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

donderdag 9 juni 2016

Boodschap

Tijd voor boodschappen. Chichi: “Ik schrijf even de boodschappen op en dan sms ik het je.” C’est Moi: “Ok, ga ik nog even naar de w.c.” Paar minuten gaan er voorbij en dan is er opeens paniek. Chichi: “Auke! Je telefoon gaat!” C’est Moi: “Neem dan op!” Natuurlijk zie ik het al voor me dat die kleine bolle niet ijlings naar mijn telefoon waggelt, in een spurt. Dus ik mijn handen wassen, broek voor de helft op mijn knieën en trek een sprint met een verdwaalde huppel naar de draaitafels in de woonkamer waar mijn telefoon aan het stopcontact ligt. Hopend dat het een klant is met een nieuwe opdracht. Pak ik mijn telefoon, zie dat het niet een telefoontje is maar een sms-je. Van Chichi, met het boodschappenlijstje. C’est Moi (met een blik van heb-ik-daarvoor-alles-lopen-afknijpen?!?): “He, schat mijn telefoon ging omdat jouw sms-je binnenkwam.” Chichi: “Oh, …sorry.”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zondag 29 mei 2016

Do you speak English?

Samen een zondagavond wandelingetje naar de Bijlmerweide en via de nieuwbouwwijk Emerald terug naar ons eigen buurtje. Op de hoek komen we twee buurtgenoten tegen, buurman 1 kent mijn vrouw al, dat is de vader van Jelle’s beste vriend, buurman 2 kent Chichi nog niet. C’est Moi: “Buurman, mijn vrouw, vrouw onze buurman.” Ze stellen elkaar voor. Chichi: “Chichi.” In steenkolen Engels vraagt buurman 2: “Do you speak English?” Chichi: “Euhm, yes I do?” Waarop buurman 1 meteen vraagt: “En ook een beetje Duits?” Chichi lachend: “Een beetje.” C’est Moi: “Frans?” Buurman 1: “Ik spreek ook een beetje Frans.” Chichi: “Nee, geen Frans.” Buurman 2 kijkt Chichi en mij beetje moeilijk volgend aan. C’est Moi: “Ze is hier in Kouwenoord geboren en opgegroeid in Zuid.” -stilte- C’est Moi: “Ze spreekt gewoon Nederlands.” We delen een lach, groten elkaar in het Nederlands een fijne avond en lopen verder naar huis.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zondag 15 mei 2016

“Extra negers geïmporteerd”

Op initiatief van Esther Terwey zijn zij, Jelle, Chichi en C’est Moi zaterdagavond in de eend (Citroën C1) gesprongen en naar een komedieavond in Amsterdam Noord gegaan. Althans Noord… het was 21 km verder en wel heel ver Noord over een weggetje, immer gerade aus, dat 100 keer naar links 100 en 1 keer naar rechts slingerde. Binnen de lijnen op de weg blijven want buiten die lijnen is geen stoep met Amsterdammertjes maar aan weerszijde een grote sloot. Komen we in een bruin dorpscafé waar de Hazes en Joling’s ons over de speakers tegemoet klinken. (Ware we net de import van Topper malloten ontvlucht in de ArenA). We nemen een tafeltje op veilige afstand van het podium. Een groep stamgasten (naar ons weten) gaan wat later aan de tafels zitten direct voor het podium.

Komt een hoog geblondeerde dame voorbij zetten, en zegt, naar wij uiteindelijk bedacht hebben, aan de enige stamgast met een kleurtje, wat leek dat het haar vriendje was, met een snelle blik op ons, “We hebben wat extra negers geïmporteerd”. We kijken met ons vieren op en haar aan. Kijken dan elkaar aan. Jelle wenkt van ‘typisch gestoorde tata’. Vragen elkaar: 1 Verstonden we dat goed? 2 Was dat aan ons gericht? En 3 Hoe moeten we dat interpreteren? We schieten uiteindelijk maar in de lach. Ben ik met twee vrouwen, één zwanger, en een kind op stap, ‘Yes, let start a riot’… niet echt dus.

De komieken waren leuk, Jelle heeft ook goed gelachen. Maar we hebben ons het meest vermaakt door om ons heen te kijken en mee te deinen op de ‘Volle Toeren’ en andere Hitlijst muziek. Een bepaalde zomer hit waarin de videoclip twee kinderen op het strand salsa dansen en de boze vader van het meisje uiteindelijk danst met de zangeres… je weet wel, die track waarvan je ook niet op de naam kan komen, voorbij kwam, haalde mooie jeugdherinneringen bij ons drietjes op.

Het was inderdaad weer een avond waarvan we niet wisten dat die zou komen maar waarop we ons wel weer rot hebben gelachen. Jelle die nog bezig is zijn jeugdherinneringen te vormen zat aan tafel en had iets van: ‘Weg van hier!’ 101 keer naar rechts en 100 keer naar links, slingerend, immer gerade aus…

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

zaterdag 14 mei 2016

Waar is mijn telefoon?

Chichi is aan de telefoon met haar vriendin. Ze heeft het over een selfie en wil deze opzoeken op haar telefoon om deze naar de vriendin toe te sturen. Ze zoekt in haar tas, geen telefoon. Zoekt om haar heen, geen telefoon. Kijkt mij aan, ik zit naast haar op de bank en ze wil gaan zeggen ‘Auk, waar is mijn telefoon?!’ als ik een kwartje zie vallen bij haar. Chichi: “Oh ja, aan mijn oor. Ik ben ermee aan het bellen.” Ik kijk haar begrijpend aan en vraag: “Koffie?”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zondag 1 mei 2016

Zonnetjes in de zon


C’est Moi: “Oh, jullie zitten beide hierbuiten?”
Jelle: “Ja.”
C’est Moi: “Hebben jullie gerebelleerd en hebben nu beide straf?”
Jelle: “Ja.”
Bibi kijkt op met een genoegzame glimlach en spreekt wijs: “Dit is toch geen straf!?”

Auke VanderHoek

©2016, Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

dinsdag 5 april 2016

Prioriteiten…

Het is 8 uur ‘s ochtends. Schooltas mee, jas aan, op de fiets en samen naar tandarts Verheul in de Gouden Leeuw. In de wachtkamer vraag ik Jelle of hij de weg weet vanaf de tandarts naar zijn school in Reigersbos. Jelle: “Ja-a, papa.” Als papa aan de beurt is kijkt Jelle vermakelijk toe hoe zijn vader zijn ogen dichtknijpt als het schoonmaakboortje de hoge piepen maakt. Al om al is alles in een piep en een handomdraai gebeurt. C’est Moi: “Mooi, nu naar school jij.” Jelle: “Nee, ik moet eerst naar huis.” C’est Moi: “Ben je je boeken vergeten?” Jelle: “Nee, ik moet mijn haar kammen.” C’est Moi: “Je moet je haar kammen?!? Zit het niet goed dan?” Jelle: “Nee. Vind je dat het nu mooi zit?” C’est Moi: “Ik vind dat jouw haar altijd mooi zit.” Op de fiets sjeest hij vooruit om thuis nog even snel zijn haar te kammen. Als ik mijn fiets in de schuur heb gezet en binnenkom is hij alweer de deur uit gevlogen. Voor de spiegel in de gang bedenk ik wat ik eens als eerste zal doen: koffie.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 4 april 2016

Stay calm… niks aan de hand

Als menig ouder probeer ik het mijn kind aan het studeren te krijgen. Dat hij uit zich zelf zijn huiswerk goed maakt. Een honger krijgt naar kennis etc. etc. Terwijl ik in de studio aan het werk ben krijg ik een vraag van Jelle toegeworpen vanuit zijn kamer. Jelle: “Wat is het verschil tussen biologische- en chemische wapens?” Daar moest ik even over nadenken maar weet het toch op een zeer simpele manier uit te leggen. C’est Moi: “Ben je bezig met je huiswerk?” Jelle: “Nee, wilde ik gewoon even weten.” C’est Moi: “Wat je ook aan het uitspoken bent, niet in huis. SVP.” Moet ik me zorgen maken? Hmm. Koffie.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

woensdag 30 maart 2016

Niks te klagen

Jelle: “Chichi, papa sprak nog meer dan mijn mentrix!” Ja, dat was dan ook de enige klacht. Wat ik ook vroeg of aansneed tijdens het rapportgesprek van Jelle met zijn klassendocent, er viel niks aan te merken om nou eens boos over te worden. Gewoon een goed normaal rapport. Mentrix: “Prima kind.” Niks om hem eens goed mee van leer te geven. Terugdenkend aan de jeugdverhalen van zijn moeder en aan mijn schoolcarrière…, kom ik tot de conclusie dat hij dat ‘niks te klagen’ niet van zijn moeder of van mij heeft. Misschien van zijn bonusmoeder Chichi? Gewoon een normaal rapport met paar zessen als laagste cijfer. Een ‘prima kind’ aldus zijn mentrix. Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

dinsdag 29 maart 2016

Beklim eens een Billy

Terwijl ik bezig ben de vloer in de grote slaapkamer te boenen na het witten van de muren hoor ik iets breken en met een klap neerkomen in Jelle’s kamer. Als ervaren ouder hou ik me stil om de eerste tonen van een eventuele pijnkreet meteen goed in te schalen. Het blijft stil. Ik loop naar Jelle’s slaapkamer, doe voorzichtig de deur open en vraag: “Jelle, alles goed hier?” En kijk naar Jelle en dan naar een afgebroken Billy boekenkast plank uit een gelijknamige kast die er nog enigszins staat. Jelle: “Ja, alles goed hier. Maar als ik je ga vertellen wat er gebeurde ga je lachen.” Nu kijk ik hem serieus aan. C’est Moi: “Do tell.” Jelle: “Nou, ik speelde commando en wilde oefenen met bergbeklimmen.” C’est Moi: “Dus je beklom een Billy kast?” Jelle: “Ja.” C’est Moi: “De genie troepen worden het voorlopig nog niet, hè?” Jelle: “Nee, nog niet nee.”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 28 maart 2016

Vertel me eens…

We krijgen Chichi’s broer en zijn vriendin op bezoek voor het avondeten op tweede paasdag. Chichi staat in de keuken in een pan te roeren als ik een sms van hen krijg. Ik lees het en denk ‘maar ze zijn hier toch al zo vaak geweest?’. “Weet je wat ze vragen?”, vraag ik enigszins verbaasd retorisch aan mijn lieve vrouw. Chichi: “Nee?”. C’est Moi: “Ze vragen wat ons adres is.” Chichi: “Dat is Edumbe 9.” Ik kijk haar even vragend aan. Chichi: “Oh ja, duh.” Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

De te korte zijde van een vierkant…

Heb ze maar eens groot, dus. Chichi stapt uit bed. Ik stap uit bed en op een één of andere manier weet ik bij mijn manoeuvre het dekbed een kwart slag te draaien. Als ik wil gaan douchen is Chichi weer terug in bed gekropen. Het hoofdeinde van het bed kan heel luxe omhoog. En zittend wilt ze een boek lezen maar roept: “Auke wat heb je gedaan?!” Natuurlijk kom ik ‘to the rescue’. “Wat is er?” Chichi: “Je hebt het dekbed verkeerd gedraaid. Dit ligt niet lekker. De ene zijde is korter dan de andere zijde.” C’est Moi: “We hebben een dekbed van 200 bij 220cm en jij klaagt dat het nu te kort is?” Met mijn armen maak ik de vergelijking duidelijk tussen haar ‘zittend halverwege het bed’ met de volgens haar de te korte zijde van het dekbed: 200cm. Zo goed als vierkant. C’est Moi: “De vezelsstructuur ligt niet lekker als het overdwars ligt? Dat is het natuurlijk.” Chichi mompelt: “Nou anders zijn mijn voeten niet…, ja het is de vezelsstructuur.” Met alle liefde draai ik het dekbed goed, stop haar in en bedek haar voetjes goed. Koffie?

Auke VanderHoek


©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 21 maart 2016

Een 10 die staat

De boodschappentas zet ik op het aanrecht en pak het uit. Daarna doe ik mijn jas uit en hang het in de kast. Chichi komt naar de keuken en begint met de voorbereidingen voor het koken. Chichi: “Jelle is al thuis. Toen hij uit school kwam vertelde hij met een grote glimlach dat hij een 10 gehaald heeft.” C’est Moi: “Een 10? Waarvoor? Een 10! Mijn zoon, yes!” Chichi: “Bij het vak seksuele voorlichting voor het afrollen van een condoom over een dildo.” C’est Moi: “Voor het afrollen van een condoom?!?” Chichi: “Ja, over een dildo.” C’est Moi: “Ah.” Chichi: “Jouw zoon.”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 12 maart 2016

Wakker worden is een bezigheid

Jelle komt naar beneden strompelen. Geeft mij een kus op mijn hoofd terwijl ik aan de Edumbekeukentafel zit, groet Chichi die op de bank ligt met een zwaai en slungelt verder de keuken in om een ontbijtje te maken voor zichzelf. Chichi: “Goedemorgen Jelle. Lekker geslapen?” Jelle: “Mwoah, ik ben nog niet klaar.” ‘Ah!’, denk ik. Dat hebben Jelle en Chichi met elkaar gemeen: uitgebreid de tijd nemen om wakker te worden. Na zijn twee boterhammen met pindakaas met hagelslag erop, strompelt hij weer naar boven en rolt hij zijn bed weer in om de klus van wakker worden af te maken. Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten gereserveerd.

vrijdag 11 maart 2016

Jelle soldaat

Jelle, mijn net pas veertienjarige zoontje en nu al een beer van een vent, zit met zijn gedachten al in het leger en op de stormbaan. Terwijl ik me sta af te drogen op de overloop en Chichi in de slaapkamer nog in discussie is met het begrip opstaan, komt Jelle de trap op sluipen. Gedoucht, aangekleed en ontbeten. C’est Moi: “Goedemorgen Jelle.” Jelle: “Tango, roger, over.” Hij neemt opeens een aanloop op de overloop, net voor zijn slaapkamerdeur springt hij in de lucht en ramt de deur open. “Jelle!!”, roep ik uit, “je bent hier niet op de kazerne!!” Enigszins verbluft door zijn eigen opgaan in het spel zegt hij: “Euhm, maar anders mol ik de kazerne?!? Dat is niet goed.” C’est Moi: “Nee, het huis van je pa mollen is ook niet goed.”

Aan de ene kant ben ik even boos en aan de andere kant kan ik om zijn vrolijke onbenulligheid ook lachen. C’est Moi: “Als je het huis van je pa gemold hebt waarvoor ga je dan nog naar de kazerne? Om wat te verdedigen en te beschermen?” Jelle pakt zijn schooltas in zijn slaapkamer en loopt zachtjes naar beneden. “Ja, papa.” Chichi is nu wat verder met haar discussie en kijkt me met twee ogen van onder de deken aan. Chichi: “Jullie zijn me er ook twee.” Met mijn Barry White stem (laat me in mijn waan) focus ik me nu op haar. C’est Moi: “Goedemorgen liefje. Zal ik jou eens soldaat maken…”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 27 februari 2016

Gewoon ophouden

Na de vrijdagtraining bij ShoqBody lopen Jelle en ik terug naar huis. Jelle vraagt me waarom er zoveel oorlogen zijn en waarom deze gevochten worden? Via de Boerenoorlogen, Sharpeville en Soweto. Iemand is duidelijk wat wijzer geworden van de musical Amandla Mandela waar we de avond daarvoor heen zijn geweest. Via de Februaristaking naar Syrië. Na eerst gedeeltelijk uitgelegd te hebben wie tegen wie vocht en vecht, vat ik alles samen in: “Men is te gierig om een ander dezelfde vrede te gunnen die ze zelf najagen.” Jelle: “Als je zegt dat je elkaars broeder bent dan mag je niet tegen elkaar liegen. Helemaal niet elkaar bombarderen.” Als vader zijnde ben ik aan het luisteren om te horen wat hij denkt. Jelle: “Kunnen we alles niet stil zetten?” C’est Moi: “Hoe bedoel je?” Jelle: “Nou, dat we de wereld stil zetten. Even niks doen en dan zeggen ‘en nou stoppen we met alle ellende’. En vandaar uit gaan we allemaal samen verder.” C’est Moi: “Als dat nou eens zou kunnen.” In gedachten verzonken wandelen we verder.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 20 februari 2016

Wonderbaarlijke puber

“Zo gek, als je hem roept dan komt ie,” merkt Ronald op als hij aan tafel zit met zijn vers bakje koffie. Ik sta naast het koffie apparaat, schenk ook voor mezelf in en loop weg van het keukenraam waardoor ik net naar Jelle zwaaide toen ik hem de straat in zag fietsen. C’est Moi: “‘t Is een wonderbaarlijke puber.” Jelle komt binnenlopen. Jelle: “Je riep papa?”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 15 februari 2016

Als hij dat nou eens wist

Tijdens de training probeer ik Jelle een standje te geven voor de zware onvoldoende die hij heeft gekregen voor een biologie proefwerk. C'est Moi: “Wat wist je dan allemaal niet wat je moest beantwoorden?” Terwijl ik dat zeg, denk ik erover na en concludeer: “Tja, als je dat wist dan had je dus ook geen onvoldoende gehaald.” Jelle kijkt me aan met ‘Dat dus!’ Mijn trainer Vigil van ShoqBody schiet in de lach. C’est Moi: “Altijd handig om je eigen vragen te kunnen beantwoorden.” Als papa baal ik van zijn onvoldoende, maar een lachende trainer zorgt voor minder spierpijn. Dat dan weer wel.

Auke VanderHoek

©2016, Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

dinsdag 9 februari 2016

Schijnbaar raak

Als ik beneden kom, om een bakkie thee te pakken, zie en hoor ik Jelle achter de laptop mee rappen met NWA’s straight Outta Compton. Ik vraag hem: Hoe staat het met de was? De kleren die je morgen droog aan wilt hebben naar school?” Jelle: “Oh ja.” Hij rent naar boven. Als ik weer naar boven ga, kom ik langs de badkamer en zie ik Jelle daar zijn geliefde broek en trui ophangen, die mogen niet in de wasdroger. In de studio neem ik weer plaats achter mijn bureau. Ondertussen hoor ik Jelle in de slaapkamers allemaal geluiden maken. ‘Oempf, boem, …straigt outta…, pets, hmmmm, …Compton…’ en nog meer ‘banzai!’ kreten. Dan opeens ‘boink-klinkt-als-harde klap-van-lichaam-op-beton’. Gevolgd door een langzaam opkomend ‘aaaaa-haaa-aaa-au’. Jelle: “Papa! Ik hoor je wel lachen.” Terwijl ik een slok neem van mijn thee, bedenk ik ‘ja, mijn zoon. Bij schijnvechten wil je nog weleens per ongeluk raakslaan’.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

woensdag 3 februari 2016

Zoon van mijn vader

Na het samen trainen met Jelle bij ShoqBody, neem ik thuis snel een douche om weer fris en fruitig te zijn voor de volgende werkbespreking. Haast, haast, haast! Jelle komt naar boven en de badkamer binnen met mijn telefoon. “Papa, je telefoon ging. Je hebt een oproep gemist van Ryan”, deelt Jelle mede. “Bel hem maar even terug, hij staat over paar minuten voor de deur”, zeg ik Jelle terwijl ik mijn hoofd nog even snel in shampoo. Jelle loopt de badkamer uit, de overloop op en belt terug: “Hoi Ryan. Met Jelle, de zoon van mijn vader.” Ik schiet in de lach. Jelle herstelt zich. Jelle: “Ik bedoel, de zoon van Auke.” 

Auke VanderHoek

©2016, Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

dinsdag 2 februari 2016

Appeltje, eitje…

Chichi: "Welke iPhone heb ik nou?"
C'est Moi: "Je hebt geen iPhone, je hebt een Samsung."
Chichi: "Is dat niet hetzelfde?"
C'est Moi: "iPhone is van Apple, Samsung is van Samsung."
Chichi: "Oh. Dus dit tasje gaat dan niet passen?"
C'est Moi: "…"

Auke VanderHoek

©2016, Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 1 februari 2016

Ziekenboegdienst

C’est Moi gaat op de overloop staan en vraagt: “Wil je een kopje thee?” Uit Jelle’s kamer komt een kuchend ‘ja graag’. En uit de grote slaapkamer een stamelend gammel ‘nee dank je’. Of te wel ik heb ziekenboegdienst. Koffie?

Auke VanderHoek       

©2016, Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

vrijdag 29 januari 2016

Man met de hamer

Bij ShoqBody zijn Jelle en ik ‘s middags aan het trainen. Na afloop vertel ik onze trainer Virgil dat ik gisterenavond, bij de zeer geslaagde nieuwjaarsborrel van de VAZO en Promotion Partners, twee heerlijke cocktails heb gedronken. Virgil vertelt dat die inderdaad lekker zijn maar ook zo gevaarlijk, voordat je het weet komt de man met de hamer. Jelle: “Wie is dat?” Virgil: “Ken je de man met de hamer niet? Komt nog wel als je in dienst zit.” Grinnik, zijn vader kennende gaat hij die hamer nog weleens tegenkomen. C’est Moi: “Zoek maar op met Google.” Jelle: “Is het een terrorist?” Virgil en ik schieten in de lach. C’est Moi: “Zo kan je het inderdaad noemen. Hij pleegt een aanslag op je tempel.”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Ouders klinken als…

Tijdens het ontbijt deze ochtend, kijk ik naar Jelle die met oordoppen in meezingt met een rap nummer van ‘Boëf’, gewoon boef. C’est Moi: “Is hij een beetje goed?” Jelle haalt de koptelefoon eruit en draait de iPad zodat ik de bijhorende videoclip ook kan horen en zien. Een broekie van een rapper met zijn vriendjes die heel stoer staan te doen bij Creative Community Heesterveld. C’est Moi: “En die wonen hier bij ons in de Bijlmer?” Jelle: “Nee, in Alkmaar.” C’est Moi: “En dan komen ze bij ons stoer doen voor de clip?” Jelle: “Iedereen komt naar de Bijlmer.” Denk ik ‘wankers’ en luister ik naar de teksten en zijn flow. En bestudeer hoe de vriendjes onzeker in de camera kijken. En wil nog van alles zeggen over de afwezigheid van enige vaardigheid van de boef… Maar dan kijk ik Jelle enigszins verschrikt aan en concludeer ‘Mijn hemel! Ik klink net als mijn ouders toen ik Jelle’s leeftijd had?!’. Ik laat Jelle genieten en die is ondertussen al verder gesurft naar 101Barz. Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

vrijdag 22 januari 2016

Liefde is… krabben

Liefde is… ‘s Ochtends de autoraampjes voor mijn vrouw krabben en de auto opwarmen terwijl zij in de warme woonkamer wacht. En mijn zoon aan de eettafel van de iPad opkijkt en zich even afvraagt ‘Maar Chichi gaat toch met de auto weg en papa blijft toch thuis?’. En ik stilletjes van het geheel geniet en denk ‘kijk, Jelle, zo doet een heer dat voor een dame’.  Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 16 januari 2016

French Toast met de Franse slag

Ik kijk op van mijn pannetje met melk dat ik aan het opwarmen ben. Naast me komt Jelle staan. Hij zet een koekenpan op het fornuis. Demonstratief gooit hij er een snee brood in. Spuit wat bak olie erin. Pakt een ei, breekt de schaal en doet het ei op het broodje. Jelle kijkt van ‘Zo!’. En zo staan we even te kijken naar wat hij aan het doen is. C’est Moi: “Je gaat een French Toast maken?” Jelle: “Ja.”… Ik kijk naar zijn pit. “Oh, ik moet het vuur nog aanzetten”, merkt Jelle op. C’est Moi: “Zou je niet eerst even Googlen hoe je het moet maken?” Jelle: “Nee! De Fransen hadden ook geen Google. Ik ga het gewoon proberen.” C’est Moi: “Weet je hoe de Fransen blauwe schimmelkaas hebben ontdekt?” Jelle: “Papa, hou op!” Terwijl ik aan tafel mijn bordje Brinta opeet, is Jelle maar begonnen aan een nieuwe poging. Ditmaal wordt het een omelet. Het doet me denken aan een uitspraak van mijn moeder, als we het hebben over vroeger toen we klein waren en zij ons opvoedde. Dan zegt ze, met nog steeds, een verwonderde glimlach: “Ik probeerde en het gong.”


Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

dinsdag 12 januari 2016

Valentijnsdag

Achter de slotgracht voor onze voordeur wacht ik de komst van Chichi af. Jelle zag haar aankomen rijden door het keukenraam terwijl hij aan het koken was, dus ik ging de voordeur open doen. Omdat ik na tien minuten nog sta te wachten, Chichi kon geen parkeerplek vinden, komt Jelle polshoogte nemen. En vraagt: “Papa, ga jij Valentijnsdag vieren?” C’est Moi: “Nee, dat is als je stil verliefd op iemand bent die dat nog niet van jou weet. Ik heb nu een vrouw waar ik wel verliefd op ben maar niet zo stil.” Uiteindelijk komt Chichi thuis. Later aan tafel tijdens het avondeten vraagt Jelle aan Chichi: “Ga jij wat doen met Valentijnsdag?” Chichi: “Het is elke dag Valentijnsdag.” Jelle: “Oh.” En C’est Moi denkt ‘oe, das een mooie’, daarmee vergeleken valt mijn antwoord in de eerder genoemde slotgracht.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Een moment van herkenning bij BMW

Een simpel portret-fotoklusje wat meer sjouw werk om handen had dan ik in mijn eentje makkelijk kon doen bij BMW iov de Vazo. Toevallig was mijn zoontje van 13, Jelle, vrij van school. Dus alles op de fiets laden en op naar BMW! Jelle hielp goed en keek zijn ogen uit in de showroom. Daar staan inderdaad heel wat mooie auto’s. Jelle: “Later als ik groot ben, ik achter het stuur, mijn vrouw daar, kinderen achterin. Op naar opa en oma.” C’est Moi: “Klinkt goed.”

Na de klus staan we de spullen weer op onze fietsen te laden als Jelle iets herinnerdt terwijl hij naar het indrukwekkende gebouw van BMW en Mini tuurt. Jelle: “Oh! Het is dit gebouw wat we als puzzel in elkaar hebben gezet!” Vorig jaar had ik op de VAZO borrel ism BMW-Mini een 3d puzzel van de nieuwe hoofdvestiging aan de A10 gekregen. Die hadden we samen met veel plezier in elkaar gezet. En ook vandaag, ervaar ik het als een rijkdom om samen met mijn zoontje een klus te klaren. Hij leert en ziet veel. Glundert bij alle mooie auto’s.

Gewoon een dag met de dagelijkse en professionele uitdagingen waarin het mogen en het eens samen kunnen doen met mijn kind mij simpelweg gelukkig maakt. Of dat nou ook bedacht was als onderdeel van een ‘BMW-Experience’ dat weet ik niet, ik weet wel dat ik er blij van ben. Al pratend, zingend en slingerend (het weegt wel wat al die apparatuur) fietsten we terug naar huis/kantoor.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden. 

zondag 10 januari 2016

Memo gemist

Aan tafel tijdens de zondagsbrunch zegt Chichi: "Wij vrouwen zijn niet ingewikkeld om te begrijpen." Jelle en C'est Moi vallen en stil kijken haar verwonderd aan. Vervolgens kijken we elkaar aan en vragen ons af 'wie heeft hier welke memo gemist?'. Zwijgzaam en deze levensvraag overpeinzend zetten we de brunch voort.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

dinsdag 5 januari 2016

Knallende hoofdpijn

Chichi: “Gisteren dacht ik nog, ‘gelukkig heb ik geen hoofdpijn’ maar vandaag heb ik me toch een knallende hoofdpijn.” Mijn meisje is goed verkouden en ik probeer haar zo goed als ik kan te verzorgen met thee en wijze raad. C’est Moi: “Dat doe je dan ook helemaal verkeerd.” Chichi: “Hoezo?” C’est Moi: “Je moet gisteren denken ‘gelukkig heb ik geen knallende rekening met een miljoen euro erop’. Dan had je vandaag een miljoen euro.” Ze schiet even in de lach. Chichi: “Au.” En geef ik een kusje op haar voorhoofd. Mijn arme meisje toch.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.