donderdag 31 december 2015

Contouren

Jelle vertelt dat zijn vrienden zijn geverfde haar ook heel mooi vinden. Maar dat hij wel weer naar de kapper moet. C’est Moi: “Hoezo?”  Jelle: “Nou, mijn contouren kloppen niet meer.” Ik schiet in de lach, zwaai met mijn hand en begin tegen Jelle en Chichi, “Meisjes, ik zeg jullie: de contouren kloppen niet meer!” Chichi schiet in de lach. Jelle ook alleen die voegt daar wel aan toe “Papa! Hou op.”

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

woensdag 30 december 2015

Rood haar

Zondagavond heeft Jelle de bovenkant van zijn block-head laten blonderen door zijn tante Uché (zusje van Chichi). Dat wilde hij graag. Met zijn zwarte kroeshaar heeft hij nu een licht rood-bruine kruin, toplaag, dus. Op maandag staat hij naast het zoontje van tante Mick La Rock, Iwan. Die heeft een grote bos wilde rode krullen. C’est Moi: “Zie Iwan, Jelle heeft ook wat van jou overgenomen.” Iwan kijkt nog eens goed en schiet in lach. Zo had hij het nog niet bekeken. Iwan: “Hé, ja!” Jelle kijkt van ‘haha-wat-heb-ik-toch-weer-een-leuke-papa…’. C’est Moi: “Zie, zijn jullie toch echte neven.” Jelle kan een glimlach niet verbergen en maakt een sierlijk buiginkje en gebaart ‘tadaaa!’. Lachend gaan ze verder aan tafel met tekenen in Mick’s atelier in Kruitberg.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

dinsdag 29 december 2015

Onder het bed, in bed, uit bed.

Met kerst heeft Chichi seizoen drie van de BBC detective serie van Luther met Idris Elba gekregen op DVD. Met ons drietjes zitten we op de bank en kijken we naar aflevering twee. Een enge man, understatement want het blijkt een serie moordenaar te zijn, komt van onder het bed van zijn slachtoffer langzaam te voorschijn. Aan het eind van de aflevering, nadat Luther de man heeft opgepakt, dat wilt zeggen, de man is uit het raam gesprongen maar heeft tot zijn eigen teleurstelling de val overleeft, zegt Chichi: “Jelle, je mag ook bij ons in bed slapen.” Jelle geeft toe dat het een enge aflevering was maar geeft verder geen kick. Later op de avond als Chichi en ik naar boven gaan treffen we een vent niet onder maar in ons bed aan. Diep in slaap met zijn dekbed en zijn kussen ligt Jelle veilig in ons bed. Altijd lief als me kleine bij me wil slapen, dat wel, maar die kleine is niet zo klein meer. Mijn vrouw en zoontje hebben zoetjes geslapen, ik kroop een beetje brak uit mijn bed. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

vrijdag 25 december 2015

Daar gaat de kerstmaaltijd

Jelle zit te tekenen aan de Edumbekeukentafel met zijn nieuwe tekenpotloden. Chichi en ik genieten van een kop thee en haar nieuwe cd door de speakers. Lekker luieren op kerstdag. Met uitzicht op onze wilde groene wintertuin met achterin in de steeg opeens het voorbij huppelende witte konijn van de buren. Chichi: "Hé, daar is het konijn van de buren." We blijven even kijken maar het konijn wordt niet achtervolgd en is weer verdwenen. C'est Moi: "Nou, daar gaat de kerstmaaltijd van de buren."

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

woensdag 23 december 2015

Timing

Zo, die timing van vrouwen. Chichi, ook een vrouw, heeft er ook een handje van. Ze zit met een haardroger op de bank, dat doen vrouwen vaker. Toe te kijken hoe ik, na terug te zijn gekomen van Staples (Office Centre), thee zet. Dan kijkt ze rustig toe hoe ik me klaar maak om boven in de studio weer verder te gaan met mijn werk. Ze ziet dat ik mijn theekop en theepot op de grote doos met het nieuw printer papier zet. En alles optil en het zware geval keurig balancerend (de thee is heet en de pot is breekbaar) de trap op ga. Drie stappen gezet en dan vraagt Chichi: “Hee, Auk! Waar is eigenlijk dat ene dingetje?” Terwijl ik net op tijd bedenk niet in een reflex om te draaien en in de houding te schieten’, roep ik: “Die timing!?!” Koffie dan maar?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

maandag 21 december 2015

Flirten

“Ik vind je lekker!”, lees ik om mijn telefoon. “Ik hou van jou!”, is het volgende smsje. Zo, spannend, hier heeft een dame mijn aandacht. Ik ga terug flirten! Dus ik sms terug: “Ik vind je ook lekker.” “Ik hou ook van jou!” “Zullen we gaan trouwen en dan stoute dingen doen?”. “Mag niet, schat”. krijg ik als antwoord. Shit. Meteen gevolgd door een nieuw smsje: “We zijn al getrouwd.” Ah! “Toch stoute dingen doen dan vanavond?” Daarop heb ik nog geen antwoord. Oh, krijg net haar reactie binnen: “Xxx Chichi” Wie zegt dat je niet mag doorgaan met flirten als je getrouwd bent?

Auke VanderHoek.

©Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 19 december 2015

‘t Is te horen

Papa gaat zitten. C’est Moi: “…uhmpf…”
Jelle loopt naar boven. Jelle: “…oehmfff…”
Papa leunt naar voren om wat te pakken. C’est Moi: “…aargh!…”
Jelle komt weer naar beneden. Jelle: “…ooo-pffff…”
Gisteren hebben Jelle en ik een weer een uur getraind onder leiding van Eric Neslo bij zijn Shoq Body. Of Chichi het resultaat al ziet dat weet ze nog niet, het resultaat hoort ze luid en duidelijk. Zij kan er wel om lachen. Chichi zit op de bank en hoort het allemaal aan. Chichi: “Haha, goed voor jullie.”

Auke VanderHoek

©Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

vrijdag 18 december 2015

Tomatensaus, geen sambal

Dinsdagavond hadden we geen zin om te koken en hebben we pizza gehaald. Bij een heel leuk adres in Diemen, daar later meer over. Thuis aan tafel is Jelle bijna klaar met zijn pizza calzone als Chichi aan hem vraagt: “Wil je jouw tomatensaus niet?” Jelle kijkt verbaasd naar het bakje wat naast zijn bord staat. Jelle: “Is dat geen sambal?” C’est Moi: “Nee pannenkoek, bij de Italiaan krijg je geen sambal erbij.” Ik pak het bakje en leeg het op mijn calzone. C’est Moi: “lekker.” Chichi: “Dacht je echt dat het sambal was?” Jelle: “Ja!” En wederom kijkt Jelle me betoeterd aan. En krijgt een blik vol medeleven van Chichi terwijl ik met een grijns verder smul. C’est Moi: “Heerlijk.”

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Getrouwd omdat…

Op één of andere manier weet Jelle het gesprek zo te slingeren dat we via de magnetron van Chichi (ikzelf had het niet want ik hou niet van die dingen) belanden bij de volgende vraag. C’est Moi: “Dus je bent alleen maar met mij getrouwd omdat God bestaat?” Chichi: “Ja!”. Ze kijkt vol trots, liefde en een gezonde dosis spot naar me. Hier moet ik even over nadenken. Jelle lacht zichzelf in een deuk. Ik laat het bezinken. C’est Moi: “Jelle, God is goed.” En Jelle proest het nog verder uit. “Nah, Hij heeft ook het gevoel voor humor geschapen”, zeg ik tegen Jelle maar die hoort het al niet meer. Chichi geniet en zwijgt. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

donderdag 17 december 2015

Haar beschikbaar

Jelle en Chichi zitten op de bank te You Tube-en (filmpjes kijken). Jelle: “Mag ik tegen je leunen?” Chichi: “Dat mag.” Ze zet haar thee weg en maakt haar schoot klaar. Samen onder de warme bankdeken. Jelle gaat leunen en legt zijn hoofd in haar schoot. Zet het filmpje weer aan en zegt: “Mijn haar is beschikbaar.” Waarop Chichi begint te kroelen door zijn haar. Zo kijken ze samen nog lang en gezellig naar diverse filmpjes op You Tube.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Mixers mixen

Jelle gaat de slagroom kloppen voor de appeltaart die ik heb gemaakt voor Chichi’s verjaardag. Jelle: “Waar is de mixer?” C’est Moi: “Tussen de draaitafels.” Jelle: “Draaitafels? Waar staan die dan?” C’est Moi: “In de woonkamer op de kast met de platen.” Jelle loopt erheen. Ziet het. Jelle: “… ‘ha ha’….” Vervolgens herinnert hij wel weer waar de mixer in de keuken staat.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

woensdag 16 december 2015

Verrassing!

Chichi: “Maar wat is het dan? Hoe zit dat dan? Wat ben je aan het doen? Waar moet je dan heen?” Ga zo maar door. Chichi moet het afleren om te blijven doorvragen naar wat 'de verrassing' is. Ze doet het vaker. Ze vindt verrassingen leuk maar blijft vragen en raden. ‘Veel te spannend!’. En dan wordt ze humeurig als een aantal antwoorden en daden niet optellen. Als man wil ik eerlijk zijn en wil ik niets verborgen houden. C’est Moi: “Natuurlijk mag je het niet weten.” Daarop antwoordt ze geïrriteerd: “Wat mag ik dan niet weten?!?” C’est Moi: “Wat de verrassing is!” Waarop ze tegelijk heel boos en blij kan kijken. ‘Joepie een verrassing! En ‘Wat is dan die verrassing?!’ Waardoor ik bijna gedwongen word om het te vertellen omdat ik niet wil dat ze boos is. C’est Moi: “Hoe wil je nu dat ik een verrassing voor je heb als je vooraf wil weten wat de verrassing is? Niet verrassend dat het dan geen verrassing meer is? Of wel dan?” Daarop zie ik haar ogen op mij vastgepind en de tandwielen in haar bovenkamer overuren maken en komt er een veelzeggende ‘…hmmmm!’ uit. Schatje is het toch. Het is een uitdagingen om me als man staande te houden. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Oeps…

Een verhaaltje uit de oude doos, archief zogezegd. Basisschool De Polsstok, Bijlmermeer, Amsterdam. Een donderdagochtend ergens in de herfst van 2008. Mijn zoontje Jelle, zes jaar oud, rent over het schoolplein met zijn vriendjes en vriendinnetjes, ze spelen tikkertje. Dan zie ik dat er iets zwarts aan de klittenband van zijn jas hangt, wat nu onder zijn capuchon vandaan komt. Het wappert als een wimpel achter Jelle aan terwijl hij rondrent.

Nieuwsgierig kijk ik wat beter. ‘s Ochtends, zelfs op een schoolplein, ben ik nog niet helemaal wakker en ad rem. Langzaam begin ik te herkennen wat dat zwarte vlaggetje is. “Ooh, mijn hemel!”, zeg ik zachtjes tegen mezelf. Ik loop naar Jelle. Pak het vlaggetje en stop het snel in mijn jaszak. Moeders had o.a. Jelle’s jas gewassen, gisteren. En tot vandaag was iets uit diezelfde wasbeurt, onder zijn capuchon aan zijn jas blijven hangen, dat nu door het rennen zichtbaar werd.

Met een brede grijns loop ik weer terug naar waar ik stond. Kan mijn lach eigenlijk niet goed inhouden. Juf Sharon staat naast me nog even van een sigaret en een warme koffie te genieten. En vraagt me wat dat nou was, dat vlaggetje. “Nou, dat was de g-string van zijn moeder”, antwoord ik, mijn lach inhoudend. Vervolgens hoor ik haar verslikken in een slok koffie. Echt een moment van ‘oeps…’. Koffie dan maar?



Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

dinsdag 15 december 2015

Boodschappenlijstjes


Zo doen papa's dat. Praktisch en spannend.
Boodschappenlijstjes opschrijven met de hand. Dat helpt mij beter te onthouden wat ik moet halen in de winkel. Vooral handig als ik daar ontdek, voor de zoveelste keer, dat ik het boodschappenlijstje thuis ben vergeten. Papa, C’est Moi, doet boodschappen. Koffie?

Auke VanderHoek

@2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 14 december 2015

Prioriteiten

Chichi is jarig.
Een uitdaging voor vader en zoon. Op 16 december 2015 is Chichi jarig, ze wordt iets in de dertig (ze leest deze teksten ook weleens). Nemen Jelle en ik haar romantisch en feestelijk uiteten of nemen we haar mee naar de film? Het is dan namelijk ook de dag waarop Star Wars ‘The Force Awakens’ in premiere gaat. C’est Moi: “Jelle, wat gaan we doen?” Jelle: “Naar Star Wars!!!!” C’est Moi: “Ja-a-maar-euhm… Dat is niet echt een zoet gezapige romantische film. Of wel dan?” Jelle: “Nee, dat is het niet.” Twee mannen worstelen met prioriteiten stellen. We hebben nog tot woensdag om erover na te denken. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 12 december 2015

De plank missen

Zaterdag laat in de ochtend zitten Jelle, Chichi en ik aan het ontbijt. Dit keer heeft Jelle een omelet gemaakt en Chichi de tafel gedekt. (Ik deed ook wat, ik bracht het oud papier en glas weg naar hun bakken). C’est Moi: “Waar is de kaasschaaf?” Chichi: “Mag ik ook eens wat missen?” C’est Moi: “Jij mist mij altijd toch al!?” Het was lief bedoeld maar het landt niet. C’est Moi: “En je mist ook altijd de clou.” Hierop krijg ik een boze blik toegeworpen van Chichi. C’est Moi: “En ik mis weleens de plank.” Daarop schiet Chichi in de lach. En kan ik veilig opstaan en de kaasschaaf pakken. Nu ik toch in de keuken ben, koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

donderdag 10 december 2015

Jullie vrouwen

Na het eten, uitbuiken aan de Edumbekeukentafel. Chichi was over iets begonnen wat ik niet geheel kon volgen, wat voor haar dan ook weer niet uitmaakte dat ik het niet volgde, want dat snapte ze dan weer wel dat ik het niet kon volgen. Zij snapte het en dat was goed genoeg. Jelle laat een zucht en kijkt Chichi aan. Jelle: “Waarom, Chichi, moeten we naar jullie vrouwen luisteren naar wat jullie zeggen als jullie toch aan het eind zeggen dat wij mannen het niet snappen?” Chichi: “Je spreekt alsof je jaren ervaring hebt met vrouwen?" C'est Moi: “Jelle, geef me eens die pen en dat papiertje aan.” “Auke, deze gaat niet op Facebook!” Jelle: “Egwel.” Chichi: “Auke!” C’est Moi: “¿Que?”

Auke VanderHoek

©Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

woensdag 9 december 2015

Favoriete gespreksonderwerp

Weer wat ontdekt. Het favoriete gespreksonderwerp van Chichi. Ze is met een bedrijfsuitje uit eten geweest. Bij thuiskomst vraag ik hoe het was. Chichi: “Oh het was zo’n leuke restaurant. Met allemaal kleine hapjes. Ik nam dit en ik nam dat, was gemaakt zus en zo…” Jelle en ik kijken elkaar begrijpend aan. C’est Moi: “Gooi er een kwartje in, vraag haar naar eten…” Jelle: “And off she goes!”. Ondertussen ratelt Chichi door met omschrijvingen waarvan ik water in de mond krijg.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Volle camera

Voor één of andere reden moet Chichi boven in haar garderobekast zijn om iets boven water te krijgen. Ik zie een Sony Cybershot, das een compacte fotocamera, liggen. Ik heb allemaal grote Canon spiegelreflex toestellen en aas op een kleine camera die in mijn binnenzak kan. “Je hebt een compact camera?!”, merk ik tegen Chichi op met als onderliggende toon de vraag ‘doet ie het nog?’. Chichi: “Ja, maar hij is vol.” C’est Moi: “Je digitale camera is vol en daarom gebruik je het niet?” Chichi: “Ja.” Ondertussen gaat ze verder met wat ze nodig had. En mompel ik tegen mezelf: “Maar goed dat ze met een professionele fotograaf is getrouwd.” Ik ben een compact camera rijker. Mooi. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Gehaktbal

Chichi is uiteten met haar werk. Het is dus ouderwets Jelle en C’est Moi. Jelle kookt en ik ga dan afwassen. Jelle heeft gebakken aardappelen en gehaktballen gemaakt. Met de dressing voor de sla is hij beetje uitgeschoten. “We noemen het slasoep”, zeg ik. Daar kan Jelle mee instemmen terwijl hij door de sla roert opzoek naar de stukjes tomaat. Jelle: “Volgende keer minder azijn.” Ik kijk in de braadpan om te zien wat nog over is van de gehaktballen. Eentje is ook zo sneu om te bewaren dus ik zeg ik tegen Jelle dat hij het mag hebben. Nog voordat uitgesproken ben prikt zijn vork in de bal en gaat het geheel in één keer in zijn mond! C’est Moi: “Hallo!?!” Jelle probeert antwoord te geven maar zijn mond zit vol. Hij kan nog wel grijnzen.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VaderHoek, alle rechten voorbehouden

maandag 7 december 2015

De Jaws in Jelle

Beeldt het geluid uit de film Jaws in als de haai zijn aanval inzet. Zie het voor je waar ik ook ga in het huis, Jelle op de loer ligt en steeds meer dichterbij komt. Zijn afro en handen, als de beruchte vin boven de waterlijn, om de hoek uitstekend. C’est Moi: “Nee, Jelle. Waarom kan je het niet met woorden af?” Jelle: “Omdat toen ik klein was, je altijd met mij wilde stoeien. Nu ik groot ben wil ik wraak!” Ik slaak een diepe zucht. Mijn kind van dertien met een lichaam van een zeventien jarige. Ik ben een aantal minuten drukdoende om Jelle van me af te krijgen en te houden.

De instinker is natuurlijk de grote verleiding om op het moment van onoplettendheid de haai, in dit geval Jelle, te grazen te nemen. Vooral als ik in de keuken sta en de spatels en soeplepels voor het grijpen liggen. Echter de wens om even geen gedonder aan mijn lijf te hebben overwint. C’est Moi: “Jelle hou op. Hou op.” Jelle: “Blijf met je tengels van mijn tekst af!” Woorden die hij weer kracht bijzet door met zijn tengels mijn armen vast te pakken. Meestal is hij het die ‘hou op’ zegt.

Uiteindelijk lukt het me om hem van me af te houden en zijn aandacht te laten vestigen op Chichi. Die hij vervolgens bezighoudt terwijl ze kookt. Rustig zit ik nu in mijn luie stoel dit te typen als ik opschrik. Jaws staat achter me. Had ik even niet zien aankomen. Hij leest het bovenstaande verhaal. Strekt zich, ik denk ‘oh, hier gaan we als nog’. Zijn handen houden mijn hoofd vast en hij slaat toe. Hij geeft me een kusje op mijn achterhoofd. Jelle: “Ik hou van je.” En hij loopt weer terug naar Chichi waar hij de bereiding van de spaghetti bespreekt. Kom ik daar even goed en liefdevol van af.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zondag 6 december 2015

Nee? Ja!

Chichi: “Nee.”
C’est Moi: “Ja?”
Chichi: “Nee.”
C’est Moi: “Ja?”
Chichi: “Nee!”
C’est Moi: “Ja?”
Chichi: “Auke! Weet je niet wat ‘nee’ is?”
C’est Moi: “Nee?”
Chichi schiet in de lach: “Ja!”
Mooi. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, Alle rechten voorbehouden.

Eénmanslol

Aan de Edumbekeukentafel tijdens het avondeten maak ik een flauw grapje naar aanleiding wat Jelle vertelde over zijn schooldag. Ikzelf vond het wel een leuk grapje. Terwijl Chichi rustig dooreet kijkt Jelle me droog aan en slaat terug. Jelle: “Eénmanslol, papa.” Nu kijkt Chichi ook op van haar bord en samen met mij Jelle verbaasd aan. Ik vraag hem: “Wat is ‘éénmanslol’?” Jelle: “Dat niemand met je meelacht papa.” En hij gaat demonstratief door met eten. Links van me, tegenover Jelle, schiet Chichi in de lach. C’est Moi: “Wat, lach je me uit?” Chichi probeert overtuigend ‘nee’ te antwoorden. Maar echt goed lukt haar dat niet. Jelle glundert ondertussen. Jelle: “Ha!”

Auke VanderHoek

©2015, Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

woensdag 2 december 2015

Stroomstoot

Tijdens het avondeten vertelt Jelle over een ruzie op zijn school. Een meisje is boos op hem. Jelle heeft het opgenomen voor een vriendin die door dat meisje steeds vervelend werd bejegend. Waarschijnlijk omdat de vriendin iets heeft met een jongen waar het tweede meisje iets van wil. C’est Moi: “Ah, die is dus jaloers?” Jelle: “Nou, dat ene meisje is altijd met die jongen samen. Ze stromen.” Jelle lacht en legt uit: “Dat is onze taal voor verliefd zijn, zo zeggen we dat tegenwoordig. Niks voor jullie oudjes.” Chichi ziet bij mij een lampje aangaan. Ik kijk Chichi verleidelijk aan en zet mijn zwoele stem op. C’est Moi: “Schatje, wil je met mij stromen? En mag ik je dan een stroomstoot geven?” Chichi pakt mijn hand vast, kijkt me in de ogen en antwoordt: “Jij? Echt wel -zzzzzzz-.” Jelle ziet het vol afschuw allemaal voor zich gebeuren. Jelle: “Ooh mijn hemel! Nee hè!?!” En hij slaat zijn hand voor zijn ogen. C’est Moi: “En zo stort je turbotaal met een stroomversnelling in het ‘niet koel’ vakje.” Chichi geeft me een high-five. Jelle: “…Nee…”

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Haar staat

Na het avondeten praten we nog even na aan tafel. Jelle kijkt aandachtig naar Chichi. Jelle: “Waarom heb je een haarband om je hoofd?” Chichi: “Omdat mijn haar niet zit.” Jelle: “Hoe zit je haar dan zonder die band?” “Dan staat het,” antwoord ik en spreid mijn vingers boven mijn hoofd om een impressie van Bert en Ernie’s kapsel na te doen. Chichi kijkt me aan met een blik die bedoeld is om te doden maar slechts kietelt en Jelle schiet in de lach. Jelle: “…das een goeie…”

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

dinsdag 1 december 2015

Viagra

Ik had Jelle’s oma gebeld, mijn moeder dus, met de vraag of zij Jelle wilde uitleggen wat een Viagra pil is. Nu loopt Jelle schreeuwend door het huis en probeert hij voor zijn afschuw weg te rennen. En liggen Chichi en ik in een deuk. Wie zegt dat je geen lol kan hebben met een puber in huis?

Auke VanderHoek   

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 30 november 2015

Zo bonusmoeder, zo bonuszoon

Zo bonusmoeder, zo bonuszoon. Hij heeft het niet van een vreemde. Op de fiets door de storm rijden Jelle en ik van Groenhoven naar huis. C’est Moi: “Hier rechts af.” Jelle: “O.K.” We gaan de bocht om. Ik ga dus rechts en roep Jelle nog na, die net nog voor mij reed: “Die andere rechts!” Hij heeft het dus niet van een vreemde. Chichi kan dat ook heel goed.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

donderdag 26 november 2015

Genederlandst

Jelle wil me op mijn nummer zetten maar struikelt over de opbouw van de zin waarmee hij dat wil doen. Jelle: “-iets-…euhm, ja, hè…” C’est Moi: “Hoe goed genederlandst is dat dan?” Struikelen over woorden en zinsopbouw heeft hij niet van een vreemde. Laten we dat vooropstellen. Jelle: “Zo goed genederlandst dat het foute wel weer goed is.” We hebben er weer een uitdrukking bij. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

woensdag 25 november 2015

Betoeterd

De discussie is aan, aan tafel na het avondeten. Chichi heeft afgelopen vrijdag zes toetjes gehaald. Op vrijdagavond hebben Chichi en Jelle beide een toetje genomen. Ik sloeg over. Zaterdagavond hebben we alle drie elk eentje genomen. Op dinsdagavond na de maaltijd wordt de les ‘wie wat bewaard, die heeft wat’ onderwezen. C’est Moi: “Vandaag neem ik een toetje.” Jelle kijkt op en Chichi aan. En vraagt of we dan nog toetjes hebben? Ik leg hem het riedeltje van hierboven uit. C’est Moi: “Dus vandaag is er nog één toetje over. En die is voor mij!” Jelle kijkt protesterend en roept: “Dat is niet eerlijk!” Waarop ik vraag: “Hoe is dat dan niet eerlijk? Jij en Chichi hebben beide al twee gehad. Ik nog maar één.” Ik pak mijn toetje en zet de lepel erin en breng het naar mijn mond. Vraag nog eerst even: “Jelle, wat kijk je betoeterd?” En neem met een glimlach een grote hap. Jelle: “He!?!”

Auke VanderHoek

©A2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 23 november 2015

Dank je wel papa

"Jelle, schoenen uit! Ik heb net het hele huis gestofzuigd en gedweild," roep ik de kleine man toe die blij binnenkomt. Hij mag naar de kapper en wil graag. Hij loopt snel naar zijn kamer en ziet dat ook zijn slaapkamer is gedaan door mij. Jelle: "Dank je wel papa!" C'est Moi: "Waarvoor?" Jelle: "Dat je mijn bed hebt verschoond en opgemaakt.” Geeft me een goed gevoel als hij dat toch even uit zich zelf roept.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

woensdag 18 november 2015

Sexy kijken


Chichi: “Auke, de muziek staat best wel hard.”
C’est Moi: “Hm-hm.”
Chichi: “Wat kijk je me aan?”
C’est Moi: “Ik probeer sexy te kijken.”
Chichi: “Aha.”
C’est Moi: “Lukt me dat?”
Chichi: “Hm-Hmm.”
En ze kijkt me aan waardoor ik meteen wegsmelt.
Cést Moi: “He.”

We schuifelen op Lizz Wright 'Lean In'

Auke VanderHoek 

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.



dinsdag 17 november 2015

Ben je dan bang, papa?

Jelle houdt van wereldgeschiedenis, is zeer geïnteresseerd in veldslagen en oorlogen uit het verleden. Hij vraagt mij de oren van mijn hoofd met vragen naar complexe maatschappelijke situaties. ‘Hier’ en ‘daar’ en van ‘toen’ naar ‘nu’, kris kras door elkaar en ik probeer de gevolgen in de huidige context duidelijk uit te leggen. ‘t Is even vol- en mijn gedachten erbij houden. Jelle wil graag naar de militaire academie. Jelle: “Ben je als papa niet bang als ik het leger in ga als het oorlog is?”. Onder het motto ‘och, als jij dat wil, doe vooral waar je plezier in hebt want dan word je er goed in. En goede mensen zijn altijd hard nodig vooral in slechte tijden’ blijf ik rustig en antwoord: “Ja.” Jelle: “Wat?” Ik laat een zucht. “Natuurlijk ben ik dan bang.” Jelle: “Oh.” Als papa ben ik heel erg bang en schreeuw ik mijn onmacht uit. Het doet me denken aan een les van mijn opa toen ik klein was: “Het zijn de oude mannen die oorlog bedenken en jonge mannen die het met hun leven mogen bekopen.” Zou het eens anders kunnen in onze menselijke geschiedenis?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 14 november 2015

Knuppel!

“Ooh, knuppel!!”, klinkt het vanuit de keuken als ik tegen mezelf roep. Jelle en Chichi kijken op en Jelle  komt inspecteren wat papa doet. Jelle: “What just happened?”. Na het eten waren Jelle en Chichi zich klaar aan het maken voor een avondje film kijken, lui op de bank. En papa was heel netjes een appeltaart aan het bakken in de keuken. Althans, trof de voorbereidingen. Na keurig de appels te hebben geschild, de rozijnen klaargezet om te wellen, ruim ik wat op. Jelle ziet wat ik opruimde en haalt Chichi er bij. Ze kijken naar de schillen in de bak op het aanrecht en de geschilde appels in de vuilnisbak. Jelle ligt daarna dubbel van het lachen op de grond. En Chichi met een vermakelijke zoete grijns merkt op: “Dat begrijp je wel hè, dat deze al mijn acties overtreft?”

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

vrijdag 13 november 2015

Per ongeluk nadenken

Ik doe Jelle’s slaapkamer deur open en spreek Jelle aan met strenge toon dat hij te enthousiast zijn slaapkamerdeur dichtgooide kort daarvoor. Hij draait zich om naar mij toe, hij was niet boos maar gewoon blij aan het rond stuiteren, en probeert zich te verontschuldigen. Jelle: “Sorry, dacht per ongeluk…”. Waarop ik in de lach schiet en antwoord: “Mijn zoon, de dag dat jij per ongeluk gaat nadenken!”. Jelle: “Papa! Ik bedoel ‘deed per ongeluk’. Hou op…” Lachend doe ik zijn deur zachtjes dicht en loop naar beneden. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

woensdag 11 november 2015

Sint Maarten is begonnen

De eerste groep Sint Maarten zingende kinderen is meteen een groep van tien. "Zoveel kinderen in één keer?! Ben ik meteen door mijn lolly's heen," vroeg ik. En vroeg ook aan de moeders welk gedeelte van de betreffende voorzorgsmiddelen ze niet begrepen hadden? De dames lachte ondeugend. "Nee, we zijn van de voorschoolse opvang De Blokhut, van hier aan de overkant", legde ze uit. De kinderen hebben mooi gezongen, allen hebben één lolly gekregen. En Jelle​ kijkt met wantrouwende ogen naar de slinkende hoeveelheid lolly's.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 9 november 2015

Verkeerde timing

Op bezoek bij mijn schoonvader Dan en schoonzus Uchi om haar verjaardag te vieren. Op de bank ligt mijn vrouw tegen me aan. Uchi snijdt nog een stukje heerlijke lekkere taart voor me. Stiekem nog wat extra smullen, laat maar komen en mijn vrouw niks zien! Mijn schoonvader zit in zijn stoel en dommelt een beetje in slaap, zoals oude mannen dat doen. Hij heeft last van een kriebel in de keel en kucht. Met één oog hou ik hem in de gaten, geef ik Chichi een lichte por van ‘let even op je vader’. De rest van mijn aandacht is geheel gericht op mijn schoonzus Uchi en mijn stuk taart. In de keuken staat ze beetje onhandig met een flink plak taart op een mes te balanceren. “Dat gaat niet goed!”, spreek ik krachtig en grijp naar mijn schoteltje. Waarop Chichi van schrik gealarmeerd opricht. Uchi bijna alles uit haar handen laat vallen en samen met Chichi een sprint naar hun vader willen trekken. En ik me verontschuldig met: “Ik bedoel de taart jongens.” Chichi geeft me een zucht en legt haar hoofd weer op mijn schoot. Uchi geeft me mijn plak na het schoteltje aangenomen te hebben. Schoonvader dommelt verder en heeft niks door.

Auke VanderHoek


©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 7 november 2015

Zoenmoment?



"Is dit het zoenmoment?", vragen Auke en Chichi aan de pastoor.
"Ja, dit is het zoenmoment", antwoordt Pastor Stanley Hofwijks.
Wat volgde? Zoenen natuurlijk!

Auke VanderHoek

©2015 Martin Van der Hoek/Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Wat is geluk?

"Wat is geluk?", vraag ik mijzelf. Mijn zoon(tje) Jelle en mijn vrouw Chichi zitten naast elkaar op de bank, onder de deken. Ze kijken naar de film The Great Debaters van Denzel Washington. Terwijl ik in de keuken een appeltaart bak om als toetje opgesnoept te worden na de film door die twee. Wees gerust ik snoep ook mee. "Wat is geluk? Een appeltaart met verse slagroom mogen maken voor die twee. Dat is geluk. (En wat lachen is? Jelle die gretig de slagroom kom leeg likt en met zijn tong vast zit in een van de kloppers van de mixer. Dat is dan weer lachen).

Auke VanderHoek


©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Kwartje viel

Chichi komt de studio binnenlopen als ik bezig ben met het op te ruimen. Onder mijn bureau ziet ze wat liggen. “Wat is dat? Dat is een kwartje. Er ligt gewoon een kwartje onder je bureau Auke!”, merkt ze op en vraagt meteen: “Wat doet het daar?” Ik antwoord: “Bij mij willen ze ook weleens vallen.” Chichi: “He?” En dan kijkt ze me aan met een blik van ‘duh’. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

woensdag 4 november 2015

Doen je oren het wel?

Na haar vraag of het geluid van de film wat zachter mag vraagt Chichi: “Ik vraag me af of die oortjes van jou het goed doen!?” En houdt ze snoezig mijn linker oor vast. Ik kijk haar aan en antwoord: “Die doen het heel goed. Ik kan heel goed horen en luisteren.” Chichi kijkt me aan met een blik van ‘aha-make-that-the-cat-wise’. C’est Moi: “Horen en luisteren. Gehoorzamen is wat anders." Chichi laat een zucht en mompelt: “Heb ik dat?”

Auke VanderHoek


©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

dinsdag 3 november 2015

De entree - kerkelijk huwelijk Auke en Chichi


Ok, natuurlijk raakt het me. Ik vond het een hele mooie dag. Waar ik nog steeds van verbijsterd sta dat ik het heb mogen mee maken. Dat ik zo’n mooie en lieve vrouw in mijn leven aan mijn zijde heb gekregen. Die ook nog eens een fantastische bonusmoeder is voor mijn zoon Jelle. De zang wordt live gedaan door goede vriendin Corrie van de Nes,  haar muziek heeft me de afgelopen ±20 jaar door veel heel getrokken en hoop gegeven. En mijn goede vriend Rivelino Rigters. Ook zijn muziek staat hier met regelmaat te blazen door de speakers. Het lied van Selah ‘Bless The Broken Road’ is gekozen door Chichi, mijn vrouw, voor haar sloeg de tekst de spijker op de kop. En daar sluit ik me volledig bij aan.

©2015 Martin van der Hoek/Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

maandag 2 november 2015

Stofzuiger en bijhorende vrouw

De verkoopmedewerkster van Hema klantenservice in de Poort vraagt me hoe lang ik de Hema stofzuiger al heb? Ze is aan het zoeken in het computersysteem welke stofzuigerzakken erin horen en of ze die nog in het assortiment hebben. Een gepuzzel want de stofzuiger waarvoor ik ze nodig heb is geen actueel model meer en toch is het de eerste keer dat ik er zakken voor koop. C’est Moi: “De stofzuiger heb ik pas drie weken. Maar de vrouw die erbij hoort heeft het apparaat al veel langer.” De verkoopmedewerkster kijkt me even vragend aan. “Ik ben drie weken geleden getrouwd. En het is de stofzuiger die mijn vrouw al had dus.” Verkoopmedewerkster snapt hem: “Ah!” Enfin, zakken gevonden, gekocht en nu lekker zuigen en het huis boenen. Als huismannetje doe ik dat graag voor mijn vrouw (ook voor mijzelf, een schoon huis is aangenaam fijn).

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Romantisch naar boven dragen…

Chichi viel tijdens het filmpje kijken op de bank in slaap. Nu het nog kan, ik word ook een dagje ouder en luier, besluit ik eens romantisch te doen: ik til haar voorzichtig op en breng haar naar boven. Liefdevol houdt ze me slaapdronken vast. En als ze, boven aangekomen, een beetje wakker wordt in mijn armen, net voordat ik haar in bed wil leggen, zegt ze zwoel en slaperig: “He lief… ik moet naar de wc.” Ik zet haar neer en ze loopt weer naar beneden. Ik roep haar nog na: "He, denk ik als man eens romantisch te doen…" Maar als antwoord krijg ik het geluid van een doorspoelende wc te horen.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zondag 1 november 2015

Strikken, voorbeeld doet volgen


Martin van der Hoek's film over het strikgebeuren rondom het strikken van de vlinderdassen, auto's en Chichi VanderHoek-Esionye. Het leven ligt menigmaal in de knoop en regelmatig overhoop. Weet er maar een mooie stik in te krijgen van al die levenssnoeren. Toch gelukt. Neef Martin volgde het met zijn videocamera. 

©2015 Martin VanderHoek/Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 31 oktober 2015

VanderHoek, Jelle VanderHoek

Als eerste was hij thuis. Zo snel dat ik hem meteen al uit het oog was verloren op het Hoekenrodeplein. Maar zijn fiets stond alweer in de schuur, zijn jas lag over de bank. Voor de zekerheid toch  even checken of hij daadwerkelijk ook op zijn kamer zat. Ik klop aan en doe meteen zijn slaapdeur voorzichtig open. Midden in zijn kamer op zijn bureaustoel, doet alsof hij een Austin Martin bestuurt. Ik onderbreek hem, hij kijkt me aan en vraagt: “Ja, papa?”. “Vond je de film leuk?”, vraag ik hem. “Ja.” Vroemend gaat hij verder, in zijn linker hand een stuur, met rechts schakelend. Als ik zijn slaapkamerdeur dicht heb gedaan en weer naar beneden loop, hoor ik hem de melodie van James Bond zingen. Vanmiddag met Chichi en hem en tante Sitsofe naar Spectre in de IMAX Pathé Arena geweest. 

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Wat papa vindt

Vroeger… vroeger lag het huis vol met Lego. En nog steeds vind ik tijdens het huishouden regelmatig een steentje in een hoekje, in de sofa, achter kast, tussen de boeken en in de was. Verandert er dan niks met de jaren? Jawel, nu vind ik overal en nergens beugel elastiekjes. Allemaal van dezelfde bron cq oorzaak: Jelle.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

vrijdag 30 oktober 2015

Rustig opstaan

Gisteren was het niet vooruit te branden van humeurigheid. Vandaag vraagt het om aandacht als een baby, wil stoeien als een kleuter, heeft het lichaam van een 16-jarige en wij worden ook een dagje ouder. Absorbeert de aandacht van Chichi en mij als een cactus in de woestijn die water opzuigt na een fikse regenbui. Stuitert door het huis en onze slaapkamer. Terwijl wij nog matjes zijn en hooguit wat motregen in onze wakker wordende zelf hadden. We probeerden rustig op te staan, ik was nog vroeg opgestaan om met een kopje thee bij hem aan de Edumbekeukentafel™ te gaan zitten terwijl hij nog een keer zijn natuurkunde toets doornam. Toen hij daarmee klaar was en ik weer even dacht terug te kruipen in bed, barstte al het bovenstaande los. Kinderen, giet er een beetje liefde in en ze stuiteren van geluk alle kanten op. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

donderdag 29 oktober 2015

Jurkjes…

Een vrouw hebben. Wat dat betekent? O.a. allemaal advertenties met jurkjes in beeld op mijn Facebook. Koffie?

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek,  alle rechten voorbehouden.

Romantiek in de wittebroodsweken

Romantiek in de wittebroodsweken. Het gebabbel van Chichi stroomt als een kabbelend fris bergbeekje door het huis. Op het moment dat ze naast me komt zitten op de bank met een vertroetelde blik en mij wat vraagt, toeter ik met mijn neus het zoveelste zakdoekje vol en antwoord ik met een verstopt hoofd: “Watte?”. ‘t Is dat ze zo verliefd op mij is want mijn gehalte romantiek is niet om over naar huis te schrijven momenteel. Koffie?


Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

Mag ik u voorstellen…

Familie VanderHoek-Esionye

Mag ik u voorstellen aan: Familie VanderHoek-Esionye. Roots: vader des huizes geboren in Eindhoven met Fries-Estisch-Branbantse, vrouw/bonusmoeder des huizes: geboren in Amsterdam met Arubaanse-Nigeriaanse en de 13-jarige zoon van de vader, kind/bonuskind des huizes, geboren in Bamenda, Kameroen met Kameroense-Fries-Estische-Brabantse roots. Het is een meksi-moksi-hutspot-yamyam.

Auke VanderHoek

Foto gemaakt door goede vriend en collega Lesley Adu


©2015 Auke VanderHoek/Lesley Adu-Darkwah, alle rechten voorbehouden. 

maandag 19 oktober 2015

Vogel hoogtevrees

Chichi kijkt naar de vogels die op de straatlantaarns zitten als we met de C1 eronder door rijden. Chichi: “Dat dieren geen hoogtevrees hebben, wonderbaarlijk.” C’est Moi: “Je zou als vogel hoogtevrees hebben, lastig.” Chichi: “Als ik een dier mocht zijn, zou ik een trekvogel willen zijn.” C’est Moi kijkt haar aan. Chichi: “Auk, let op de weg!”

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.