dinsdag 28 februari 2012

Op mijn köpfke

Met Glühwein op ‘s avonds een piste oplopen is niet helemaal mijn ding qua oriëntatie. En ook op de slee dan toch een poging wagen om naar beneden te glijden is een stuk vermoeiender dan ik verwachtte. Vanavond was een kinderfeestje op de piste. En ik waagde een poging. Beneden stonden tien man. Weinig risico voor een ‘bowling-bal-effect’. Terwijl ik gleed bedacht ik ‘hoe bestuur ik een ronde slee?!’, ‘En waar is de rem?’. Net op tijd stond ik tegen mijn nichtje Bibi stil. Ze zag me niet aankomen. De vrouw naast haar wel en liet van schrik haar ski uit haar handen vallen. Op mijn köpfke. Toch nog een beetje auw.

Auke VanderHoek
Geschreven 28 februari 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden

Auke de piste af

Ben ik halverwege de piste opgelopen, dit keer met een slee-model-emmer-deksel, zodat ik na het nemen van de foto's ook eens bedoelt naar beneden kan glijden, is iedereen al beneden en staan ze tussen alle skischoolkinderen, -ouders en leraren. …Mijn best gedaan om naar beneden te lopen. Leek me geen goed plan om als Auke-de-bowlingbal daar aan te komen.

Auke VanderHoek
Geschreven 28 februari 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden

zaterdag 25 februari 2012

Jelle kan Duits

In de auto op weg naar Oostenrijk vragen mijn oudste broer Jelte en ik aan de de drie zonen c.q. neven achterin de auto of zij hun talen spreken. Jelte: “Jelle, kan jij Duits spreken?”. Jelle: “Wass?!” Jelte: “Of je Duits kan spreken?”. Jelle: “Nein.” Jelte tegen de papa van Jelle, c’est moi: “Ja. Die kan genoeg Duits.”

Auke VanderHoek
Geschreven 25 februari 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden

vrijdag 24 februari 2012

Logica op de vroege ochtend

Logica op de vroege vrijdagochtend, 6.40uur… Jelle is wakker en komt in de fotostudio, ook wel de zolder, met zijn Lego spelen. Daardoor word ik ook wakker. Hij komt ook even bij me liggen. Jelle: “Eigenlijk leven we net zoals de holbewoners. Nu leven we niet in holen maar in huizen. Hebben we geen dinosaurussen maar kippen en hanen. En hebben wij geen knuppels meer maar heeft de politie die nu.”

Auke VanderHoek
Geschreven 24 februari 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden

woensdag 22 februari 2012

Diaspora spoor bijster

Nu nam ik Jelle mee naar het eerste Black History event dat het New Urban Collective in het CeC gebouw organiseerde. Om daarna door te gaan naar het verjaardagsfeest van ons nichtje Bibi. Daar ging een hele discussie aan vooraf met de moeder: of ik mijn kind wel mee mocht nemen naar de Black History Month om hem bloot te stellen aan de het erfgoed van de Afrikaanse Disapora. Iemand was diasporabijster…

Auke VanderHoek
Geschreven 22 februari 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden

woensdag 15 februari 2012

USA Bomber in Tripoli

In 2009 gingen we met Afriqiyah Airways van Ghaddafi naar Kameroen. Op Tripoli International Airport moesten we wachten tussen de overkill aan personeel, militairen en de geheime dienst. Toch hadden we het gezellig. Mama had een cadeautje meegenomen voor Jelle. Een pakketje met drie vliegtuigjes. Met Jelle zette ze die in elkaar. Een post- en een brandweervliegtuigje en een derde… “Maak die maar niet”, zei ik en stopte het weg… Het was een USA Air Force bomber. Voor het grote staatsportret vlogen de andere twee heen en weer en Jelle rende er achteraan.

Auke VanderHoek
Geschreven 15 februari 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden

maandag 13 februari 2012

Smaakt verschrikkelijk

“Dit smaakt verschrikkelijk!”, schreeuwt Jelle en rent naar boven om zijn tanden te gaan poetsen. Voor lunch at hij twee broodjes pindakaas. Dus ik zei dat hij zijn tanden moest poetsen omdat pindakaas lekker is maar je adem gaat stinken. “Waarom spuiten mensen een soort parfum in hun mond?”, vroeg hij. “Zodat hun adem fris ruikt”, antwoordde ik. Waarop hij een oud flesje parfum van zijn moeder pakte en de parfum op zijn tong spoot.

Auke VanderHoek
Geschreven 13 februari 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden

dinsdag 7 februari 2012

Two funky rebels

Two funky rebels in the middle of Africa. In Bafut, Kameroen of zoals de rebels het zeggen in Southern Cameroons wat bezet cq geannexeerd is door de Fransen van de Franse Republic de Cameroun. Enfin, mijn advies luidde: knikker alle buitenlanders eruit want jullie worden gewoon weer gekolonialiseerd door China en de US. Europa zal niet achterblijven in die race. Stand up.

Zeiden ze dat ze mij “nodig hebben in onze strijd”. Das mooi en aardig maar het is niet mijn strijd. “Maar Europa maakt misbruik van onze zwakte?!” Ja, dat klopt. Maar het is aan jullie om te stoppen met importeren en te kopen. Support je eigen industrie. “Ja, maar dat is moeilijk”, was het antwoord terwijl ze weer aan het Amstel bier gingen. Als jullie niet de moeite nemen, ga ik het mezelf niet nog moeilijker maken. Dat lukt me al goed genoeg.

Auke VanderHoek
Geschreven 7 februari 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden

maandag 6 februari 2012

Soms, als je het niet meer weet

Soms in het leven, soms… Soms rest er niks anders dan heel hard schreeuwen en jezelf helemaal en public bloot te geven om een overweldigende monoloog terug te buigen in een verdraagbare dialoog. Soms moet je vechten om de vrede te bewaren. Soms moet je je gewonnen geven om de winst te kunnen nemen. Maar altijd ervaar ik de waarde van vrienden die me opvangen als ik het soms even niet meer weet.

Auke VanderHoek
Geschreven 6 februari 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden

Imiteer een Apple

Mond open, hand vlak en schuin omhoog vanaf het voorhoofd en dat alles ‘en profiel’. “Rara wat is dit?”, vraagt Jelle. Ik wist het even niet. “Een Apple!”, en hij wijst naar het logo op mijn computer. ‘Hoe krijgt hij het bedacht?’ denk ik lachend. Op de peuterschool was Jelle één van de eerste kinderen die ‘computer’ zei als de juf een appel aanwees. Aap, noot en Mies in het digitale tijdperk. In Kameroen stonden we voor een schoolboard met krijtjes. “Wat is dat?”, vroeg Jelle. De leraar keek me aan, ‘hebben jullie geen schoolborden?’. Ik moest even nadenken ‘waarom vraagt mijn zoontje  wat een dat ding is als hij naar een schoolbord keek? Dat was het, Jelle kende alleen digitale schoolborden. Een zwart bord met krijt heeft hij nooit gekend.

Auke VanderHoek
Geschreven 6 februari 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden

zaterdag 4 februari 2012

Hartje Bijlmer in de winter

Een vriend die aan het water van het Bijlmerpark woont. IJs, sneeuw, schaatsen en een slee. Thee, hot choco's, gluhwein, pannenkoeken (eetbare) en knakworst. Soep en kampvuur (in de tuin). Tien volwassenen, twintig kids. Dit is hartje Bijlmer.

Auke VanderHoek
Geschreven 4 februari 2012

©Auke VanderHoek 2015, alle rechten voorbehouden

Mijn Einstein

Zaterdagochtend en ik maak net aanstalten om weer even onder de warme dekens te kruipen als Jelle binnenkomt met een sneeuwbal. Hij stopt het in een glas. Ik blijf nog even zitten en kijken. Toch nieuwsgierig wat hij gaat doen. Dacht dat hij het in de vriezer zou leggen om het te bewaren, leek me logisch. Nee, hij laat warm water in het glas lopen. Jelle: “Damn, het smelt.” Mijn Einstein.

Auke VanderHoek
Geschreven 4 februari 2012

©Auke Vanderhoek 2015, alle rechten voorbehouden