Friday, March 11, 2016

Jelle soldaat

Jelle, mijn net pas veertienjarige zoontje en nu al een beer van een vent, zit met zijn gedachten al in het leger en op de stormbaan. Terwijl ik me sta af te drogen op de overloop en Chichi in de slaapkamer nog in discussie is met het begrip opstaan, komt Jelle de trap op sluipen. Gedoucht, aangekleed en ontbeten. C’est Moi: “Goedemorgen Jelle.” Jelle: “Tango, roger, over.” Hij neemt opeens een aanloop op de overloop, net voor zijn slaapkamerdeur springt hij in de lucht en ramt de deur open. “Jelle!!”, roep ik uit, “je bent hier niet op de kazerne!!” Enigszins verbluft door zijn eigen opgaan in het spel zegt hij: “Euhm, maar anders mol ik de kazerne?!? Dat is niet goed.” C’est Moi: “Nee, het huis van je pa mollen is ook niet goed.”

Aan de ene kant ben ik even boos en aan de andere kant kan ik om zijn vrolijke onbenulligheid ook lachen. C’est Moi: “Als je het huis van je pa gemold hebt waarvoor ga je dan nog naar de kazerne? Om wat te verdedigen en te beschermen?” Jelle pakt zijn schooltas in zijn slaapkamer en loopt zachtjes naar beneden. “Ja, papa.” Chichi is nu wat verder met haar discussie en kijkt me met twee ogen van onder de deken aan. Chichi: “Jullie zijn me er ook twee.” Met mijn Barry White stem (laat me in mijn waan) focus ik me nu op haar. C’est Moi: “Goedemorgen liefje. Zal ik jou eens soldaat maken…”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.