maandag 7 december 2015

De Jaws in Jelle

Beeldt het geluid uit de film Jaws in als de haai zijn aanval inzet. Zie het voor je waar ik ook ga in het huis, Jelle op de loer ligt en steeds meer dichterbij komt. Zijn afro en handen, als de beruchte vin boven de waterlijn, om de hoek uitstekend. C’est Moi: “Nee, Jelle. Waarom kan je het niet met woorden af?” Jelle: “Omdat toen ik klein was, je altijd met mij wilde stoeien. Nu ik groot ben wil ik wraak!” Ik slaak een diepe zucht. Mijn kind van dertien met een lichaam van een zeventien jarige. Ik ben een aantal minuten drukdoende om Jelle van me af te krijgen en te houden.

De instinker is natuurlijk de grote verleiding om op het moment van onoplettendheid de haai, in dit geval Jelle, te grazen te nemen. Vooral als ik in de keuken sta en de spatels en soeplepels voor het grijpen liggen. Echter de wens om even geen gedonder aan mijn lijf te hebben overwint. C’est Moi: “Jelle hou op. Hou op.” Jelle: “Blijf met je tengels van mijn tekst af!” Woorden die hij weer kracht bijzet door met zijn tengels mijn armen vast te pakken. Meestal is hij het die ‘hou op’ zegt.

Uiteindelijk lukt het me om hem van me af te houden en zijn aandacht te laten vestigen op Chichi. Die hij vervolgens bezighoudt terwijl ze kookt. Rustig zit ik nu in mijn luie stoel dit te typen als ik opschrik. Jaws staat achter me. Had ik even niet zien aankomen. Hij leest het bovenstaande verhaal. Strekt zich, ik denk ‘oh, hier gaan we als nog’. Zijn handen houden mijn hoofd vast en hij slaat toe. Hij geeft me een kusje op mijn achterhoofd. Jelle: “Ik hou van je.” En hij loopt weer terug naar Chichi waar hij de bereiding van de spaghetti bespreekt. Kom ik daar even goed en liefdevol van af.

Auke VanderHoek

©2015 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten